Obecnie motocykle stosowane w sporcie żużlowym są specjalnymi konstrukcjami, przeznaczonymi tylko do wyścigów. Nie posiadają skrzyni biegów ani hamulców, konstrukcyjnie przystosowane są do jazdy wyłącznie w lewo oraz do pokonywania łuków ślizgiem kontrolowanym. Ich silniki mają pojemność do 500 cm(3), produkują je praktycznie dwie fabryki na świecie - Jawa w czeskim Divisovie oraz włoski GM. Zanim nowy silnik zostanie wykorzystany w wyścigu, zazwyczaj przechodzi tuning, który wykonuje jedynie niewielka grupa specjalistów, a jakość ich usług jest ważnym czynnikiem niezbędnym do osiągnięcia sukcesu.

Motocykle do jazdy na żużlu muszą ponadto spełniać kryteria określone w regulaminach sportu żużlowego, m.in.:

* muszą mieć układ wydechowy odpowiadający przepisom FIM, z limitem głośności do 98 dB, oryginalnych, bez żadnych zmian i ulepszeń,
* we wszystkich zawodach mogą być używane tylne opony dowolnej marki i dowolnego typu, mające ważną homologację FIM na dany rok; niedozwolone jest ich podgrzewanie ani żadna inna modyfikacja,
* nie wolno naprawiać kierownic z lekkich stopów poprzez spawanie,
* niedozwolone jest stosowanie tytanu i jego stopów w silniku i podwoziu motocykla,
* w zawodach nie wolno używać innych motocykli niż podanych w zgłoszeniu dostarczonym organizatorowi zawodów,
* minimalna waga motocykla nie może być mniejsza niż 77 kg.

Motocykl, który nie spełnia powyższych wymogów, lub jego konstrukcja lub stan zagrażają bezpieczeństwu zawodników, nie zostaje dopuszczony do startu przez sędziego zawodów.